تجزیه و تحلیل اخبار و تحولات اقتصادی ایران و جهان

ابعاد مختلف زندگی اجتماعی در ایران

عدالت اجتماعی یکی از دلالت‌های مفهوم عدالت است و منظور از آن تخصیص منصفانه منابع در جامعه است. مفهوم عدالت اجتماعی متکی بـر اصول برابری، همبستگی و درک ارزش‌های حقوق بشر برای به رسمیت شناختن شأن و منزلت انسان‌ها است. با وجود تلاش‌های صورت گرفته برای کاهش نابرابری‌های جهانی، منطقه‌ای، ملی و محلی هنوز در ابعاد و زوایای مختلف اجتماعی نابرابری‌ها تداوم یافته و حتی در مواردی نابرابری‌های جدیدی نیز شکل گرفته است. به تعبیری، هر چند در سطوح مختلف برای کاهش نابرابری‌ها تلاش شده است، اما در طول زمان و با وجود افزایش منابع، نابرابری‌ها در ابعاد اقتصادی، اجتماعی، فرهنگی و… گسترش یافته است. با این وصف، عدالت، مفهومی چندبعدی است که تمام زوایای زندگی انسان را تحت‌تاثیر قرار می‌دهد و مفاهیم و مولفه‌های مختلف آن درهم تنیده و وابسته به یکدیگرند.

به گزارش پایگاه خبری اقتصادی معاصر، بر همین اساس مرکز آمار ایران در گزارشی شاخص‌های عدالت اجتماعی را در هفت بعد اقتصادی، اجتماعی، فرهنگی، آموزشی، سلامت، زیرساختی، جنسیتی و عدالت بین‌نسلی مورد بررسی قرار داده است. در خصوص شاخص‌های بعد اقتصادی می‌توان انتظار داشت که نابرابری رابطه مستقیمی با رشد و توسعه اقتصادی داشته باشد زیرا با رشد اقتصادی بالاتر دست سیاستمداران و برنامه‌ریزان جهت بهبود توزیع درآمد در جامعه بازتر بوده و مطالعات نیز از رابطه عکس بین رشد اقتصادی و ضریب جینی حکایت دارد.

بعد اقتصادی

در همین رابطه

در سال ۱۳۹۸ نرخ رشد اقتصادی برابر ۸/۶- درصد بوده است که نسبت به سال قبل ۷/۲ واحد کاهش داشته است. در همین سال نرخ تورم و نرخ بیکاری به ترتیب معادل ۸/۳۴ و ۶/۱۰ درصد بوده است که نسبت به سال قبل به ترتیب ۹/۷ واحد افزایش و ۴/۱ واحد کاهش داشته است. در سال ۱۳۹۸ تولید ناخالص سرانه در کشور معادل ۹/۸۳ میلیون ریال بوده که نسبت به سال قبل ۹/۷ درصد کاهش داشته است. در همین سال از کل درآمدهای مالیاتی دولت ۳۰ درصد مربوط به مالیات اشخاص حقوقی، ۲۲ درصد مالیات بر درآمد، ۶ درصد مالیات بر ثروت و ۴۲ درصد مربوط به مالیات بر کالا و خدمات بوده است.

در سال ۱۳۹۸ متوسط قیمت فروش یک متر مربع زیربنای مسکونی در شهر تهران ۱۴۱۵۵۷ هزار ریال و در نقاط شهری کشور ۴۰۹۳۲ هزار ریال بوده است که نسبت به سال قبل به ترتیب ۹/۷۲ و ۹۸/۷۰ درصد افزایش نشان می‌دهد. در همین سال متوسط هزینه خالص سالانه یک خانوار شهری ۴۷۴۳۷۹ هزار ریال بوده که نسبت به سال قبل رشد ۶/۲۰ درصدی داشته است. در سال مذکور متوسط هزینه خالص یک خانوار روستایی ۲۶۱۰۰۶ هزار ریال بوده که نسبت به سال قبل رشد ۷/۲۱ درصدی را نشان می‌دهد. درسال ۱۳۹۸ ضریب جینی در نقاط شهری و روستایی به ترتیب معادل ۳۸۲۸/۰ و ۳۵۳۹/۰ بوده که نسبت به سال قبل به ترتیب ۸/۲ و ۶/۱ درصد کاهش داشته است. سهم ۱۰ درصد ثروتمندترین به ۱۰ درصد فقیرترین معادل ۷/۱۳ بوده که نسبت به سال قبل ۳/۲ واحد کاهش داشته است.

در سال ۱۳۹۸، نرخ مشارکت اقتصادی جمعیت ۱۵ ساله و بیشتر در کل کشور ۹/۳۹ درصد بوده است. این نرخ در سال مذکور در نقاط شهری و روستایی به ترتیب ۲/۳۹ و ۳/۴۲ درصد بوده که نسبت به سال قبل به ترتیب ۶/۰ و ۳/۰ واحد کاهش داشته است. در همین سال نرخ بیکاری جمعیت ۱۵ ساله و بیشتر ۶/۱۰ درصد بوده است که در نقاط شهری و روستایی به ترتیب ۸/۱۱ و ۳/۷ درصد است. میزان تغییر این شاخص نسبت به سال قبل در کل کشور و نقاط شهری و روستایی به ترتیب ۴/۱، ۷/۱ و ۶/۰ درصد کاهش نشان می‌دهد.

در سال ۱۳۹۸ سهم جمعیت فارغ‌التحصیل آموزش عالی از شاغلان و بیکاران به ترتیب معادل ۷/۲۴ و ۶/۴۱ درصد بوده و این شاخص برای زنان به ترتیب ۵/۴۰ و ۵/۶۷ درصد بوده است. در همین سال نرخ بیکاری فارغ‌التحصیلان آموزش عالی در کل کشور ۷/۱۶، برای مردان ۱/۱۲ و برای زنان ۲/۲۶ درصد بوده است. میزان رشد این شاخص نسبت به سال قبل در کل کشور و مردان و زنان به ترتیب ۴/۱، ۸/۰ و ۹/۱ درصد کاهش نشان می‌دهد. در سال ۱۳۹۸ نسبت وابستگی کل ۷۵/۴۴ درصد و در نقاط شهری و روستایی به ترتیب ۲۰/۴۲ و ۰۳/۵۳ درصد بوده که میزان تغییر این شاخص نسبت به سال قبل در کل کشور و نقاط شهری و روستایی به ترتیب ۷۴/۰، ۴۸/۰ و ۶۱/۰ درصد افزایش داشته است.

شاخص توان‌پذیری مسکن که برابر با نسبت متوسط درآمد خانوار شهری به متوسط قیمت یک مترمربع زیربنای مسکونی در نقاط شهری است، دارای نوسان در بین سال‌های ۱۳۹۰ تا ۱۳۹۸ بوده است به طوری که از ۸/۱۶ در سال ۱۳۹۰به ۸/۲۲ در سال ۱۳۹۶ رسیده و پس از آن به ۲/۱۳ در سال ۱۳۹۸ رسیده است. نسبت میانگین هزینه خوراک و مسکن در دو دهک پایین به دو دهک بالا در نقاط شهری و روستایی دارای تغییراتی در طی سال‌های ۱۳۹۰ تا ۱۳۹۸ بوده است. در نقاط شهری سهم هزینه‌های خوراکی از ۸۴/۴ به ۵۱/۴ و هزینه‌های غیرخوراکی از ۱۳به ۱۶ رسیده است.

در نقاط روستایی هزینه‌های خوراکی از ۰۴/۸ به ۰۷/۸ و هزینه‌های غیرخوراکی از ۹۸/۱۶ به ۸۲/۲۶ رسیده است. نسبت وابستگی جمعیت که حاصل تقسیم جمعیت خارج از سن فعالیت به جمعیت واقع در سن فعالیت است، در بازه زمانی ۱۳۹۰ تا ۱۳۹۸ از ۵/۴۱ به ۸/۴۴ رسیده است. در نقاط شهری این عدد از ۳/۳۸ به ۲/۴۲ و در نقاط روستایی از ۸/۴۸ به ۵۳رسیده است. سهم جمعیت دارای اشتغال ناقص زمانی جمعیت ۱۵ ساله و بیشتر در طی سال‌های ۱۳۹۰ تا ۱۳۹۸ دارای روندی صعودی بوده است. این عدد در سال ۱۳۹۰ برابر ۹/۱ و در سال ۱۳۹۸ برابر ۹/۹ بوده است. در نقاط شهری و روستایی این عدد به ترتیب از ۶/۷ به ۸/۸ و از ۶/۱۲ به ۱/۱۳ رسیده است.

عدالت بین‌نسلی

در سال ۱۳۹۸ سهم درآمدهای نفتی و مالیاتی از کل درآمدهای عمومی دولت به ترتیب ۸/۱۰ و ۰/۳۷ درصد بوده است که نسبت به سال قبل ۵/۲۰ درصد کاهش و ۲/۱ درصد افزایش داشته است. در همین سال نسبت درآمدهای نفتی و مالیاتی از تولید ناخالص داخلی به ترتیب ۴/۱ و ۸/۴ درصد بوده است که نسبت به سال قبل به ترتیب ۰/۳ و ۲/۰ درصد کاهش یافته است. در سال مذکور سهم هزینه‌های جاری و عمرانی از کل هزینه‌های دولت به ترتیب ۰/۷۹ و ۵/۱۳ درصد بوده است که نسبت به سال قبل به ترتیب ۳/۰ و ۶/۴ درصد کاهش داشته است. همچنین در سال مذکور نسبت بدهی‌های دولت به تولید ناخالص داخلی ۸/۱۷ درصد بوده است که نسبت به سال قبل ۴/۰ درصد افزایش داشته است. در سال ۱۳۹۸ ضریب پشتیبانی صندوق تامین اجتماعی و صندوق بازنشستگی کشوری ۶/۴ و ۷/۰ بوده است که نسبت به سال قبل صندوق تامین اجتماعی ۲/۰ کاهش و صندوق بازنشستگی فاقد تغییر بوده است.

در سال ۱۳۹۶ مصرف نهایی انرژی ۴/۱۱۹۵ میلیون بشکه معادل نفت خام بوده است که نسبت به سال ۱۳۹۵ معادل ۸/۰ درصد افزایش داشته است. بر اساس ترازنامه انرژی کشور، سهم حامل‌های انرژی در دوره زمانی ۱۳۹۰تا ۱۳۹۶ مورد بررسی قرار گرفت. در این دوره سهم نفت خام از ۹۲/۶۱ به ۲۳/۵۳، گاز طبیعی از ۳۱/۳۷ به ۵۱/۴۵، زغال سنگ از ۲۲/۰ به ۲۵/۰، منابع تجدیدپذیر از ۵۱/۰ به ۵۸/۰ و بخش هسته‌ای از ۰ به ۴۳/۰ رسیده است.

بعد اجتماعی

در سال ۱۳۹۸ سهم هزینه‌های غیرخوراکی در سبد مصرفی خانوارهای شهری و روستایی به ترتیب ۲/۷۵ و ۷/۶۰ درصد بوده است که نسبت به سال قبل به ترتیب ۸/۰ و ۹/۱ درصد کاهش داشته است. بر اساس اطلاعات حاصل از سرشماری عمومی نفوس و مسکن ۱۳۹۵، نسبت سالخوردگی جمعیت معادل ۱/۶ و در مردان و زنان به ترتیب ۹/۵ و ۳/۶ بوده است که نسبت به سرشماری ۱۳۹۰ در کل کشور و مردان و زنان به ترتیب ۴/۰، ۲/۰ و ۵/۰ افزایش نشان می‌دهد. نتایج سرشماری ۱۳۹۵ نشان می‌دهد درصد خانوارهای تک‌نفره از کل خانوارها ۵/۸ درصد بوده است. درصد خانوارهای تک‌نفره از کل خانوارها با سرپرست مرد ۳/۳ و درصد خانوارهای تک‌نفره با سرپرست زن ۴/۴۴ درصد بوده است.

میزان رشد این شاخص برای کل خانوارها، خانوارهای تک‌نفره از کل خانوارها با سرپرست مرد و خانوارهای تک‌نفره با سرپرست زن به ترتیب ۳/۱، ۷/۰ و ۶/۳ درصد افزایش نشان می‌دهد. در سال ۱۳۹۸ تعداد زنان سرپرست خانوار تحت پوشش نهادهای حمایتی ۱۴۵۷۴۴۳ نفر بوده که نسبت به سال قبل ۷/۱ درصد افزایش را نشان می‌دهد. از این تعداد، ۲۵۵۶۹۲ نفر تحت پوشش کمیته امداد امام و ۱۲۰۱۷۵۱ نفر تحت پوشش سازمان بهزیستی کشور هستند.

در همین سال تعداد معلولان تحت پوشش سازمان بهزیستی کشور ۱۷۱۰۴۷۵ نفر بوده که نسبت به سال قبل ۶/۷ درصد افزایش یافته است. شایان ذکر است که از این تعداد ۱۰۶۱۰۶۵۷۸۲ نفر مرد و ۶۴۴۶۹۳ نفر زن هستند. در سال ۱۳۹۸ تعداد کل فوت‌شدگان ناشی از تصادفات ۱۶۶۷۷ نفر بوده است که از این تعداد، ۴۰۷۶ نفر مربوط به تصادفات درون‌شهری و ۱۲۶۰۱ نفر در تصادفات برون‌شهری فوت شده‌اند. تعداد خدمت‌گیرندگان مراکز کاهش آسیب اعتیاد تحت پوشش سازمان بهزیستی کشور روندی کاهشی در طی سال‌های ۱۳۹۵ تا ۱۳۹۸ داشته است به طوری که از ۱۸۰۶۵۰ نفر به ۸۷۴۱۲ نفر رسیده است. نسبت پرونده‌های جعل، سرقت و کلاهبرداری به ازای صد هزار نفر جمعیت در سال ۱۳۹۰ از ۳۳/۵۷۷ به ۲۲/۱۰۳۹ رسیده است. تعداد دستگیرشدگان در ارتباط با سرقت‌ها نیز در طی این دوره از ۲۶۳۵۵۶ مورد به ۳۵۵۶۹۸ مورد رسیده است.

بعد فرهنگی

سری زمانی داده‌های نسبت هزینه‌های فرهنگی در سبد خانوار در طی سال‌های ۱۳۹۰ تا ۱۳۹۸ نشان می‌دهد این نسبت روندی کاهشی را در نقاط شهری و روستایی داشته است به طوری که در نقاط شهری از ۳/۴ در سال ۱۳۹۰ به ۰/۳ در سال ۱۳۹۸ رسیده است. در نقاط روستایی این نسبت در مدت مشابه از ۱/۳ به ۶/۲ رسیده است. نسبت هزینه‌های تفریح و سرگرمی در سبد هزینه خانوار در طی دوره زمانی ۱۳۹۰ تا ۱۳۹۸ روندی نزولی داشته است. شایان ذکر است که این روند نزولی در نقاط شهری بیشتر از نقاط روستایی بوده است به طوری که از ۷۱/۰ در سال ۱۳۹۰ به ۵۴/۰ در سال ۱۳۹۸ رسیده است. در مقابل این نسبت در دوره زمانی فوق از ۵۴/۰ به ۵۱/۰ رسیده است.

تعداد عناوین و همچنین شمارگان آن در طی سال‌های ۱۳۹۰ تا ۱۳۹۸ نشان می‌دهد که در سال ۱۳۹۰ تعداد عناوین کتاب منتشر شده برابر ۶۸۶۵۶ عنوان با شمارگان ۲۰۳۴۹۵ عدد بوده است. این اعداد در دوره زمانی مورد بررسی به ترتیب به عدد ۱۰۵۴۸۶ عنوان با شمارگان ۱۴۸۶۳۸ رسیده است. در طی سال‌های ۱۳۹۰ تا ۱۳۹۸ تعداد کتابخانه‌های عمومی و تعداد کتاب‌های موجود دارای روندی افزایشی و تعداد اعضا کاهشی بوده است. تعداد کتابخانه‌های عمومی از ۲۸۰۴ به ۳۵۳۳، تعداد کتاب‌های موجود از ۲۹۷۰۳ عنوان به ۴۴۶۲۳ عنوان و تعداد اعضا از ۲۵۷۱ هزار نفر به ۲۴۸۷ نفر رسیده است. در طی سال‌های ۱۳۹۰ تا ۱۳۹۸، سرانه تعداد سینما به ازای هر یک میلیون نفر، تعداد سینما، تعداد سالن سینما و تعداد تماشاگر (هزار نفر) دارای روندی رو به رشد بوده است به طوری که سرانه از ۶/۲ به ۶/۷، تعداد سینما از ۲۴۶ به ۳۵۵ سینما، تعداد سالن سینما از ۲۶۱ به ۶۳۵ و تعداد تماشاگر از ۱۴۱۶۹ هزار نفر به ۲۶۳۱۱ هزار نفر رسیده است.

بعد آموزشی

در سال ۱۳۹۸ نرخ باسوادی جمعیت ۶ ساله و بیشتر ۲/۸۹ درصد بوده است که نسبت به سال قبل ۵/۰ درصد افزایش داشته است. در همین سال شاخص مذکور برای مردان و زنان به ترتیب ۸/۹۲ و ۶/۸۵ درصد بوده است. در سال تحصیلی ۱۳۹۸-۱۳۹۷ پوشش واقعی تحصیلی در مقطع ابتدایی، دوره اول متوسطه و دوره دوم متوسطه به ترتیب ۰/۱۰۴، ۷/۹۳ و ۴/۸۱ درصد است که نسبت به سال تحصیلی قبل در مقاطع ابتدایی و دوره اول متوسطه به ترتیب ۱/۰ و ۲/۰ درصد افزایش و در دوره دوم متوسطه ۷/۱ درصد کاهش داشته است.

در سال تحصیلی ۱۳۹۸-۱۳۹۷ نرخ ترک تحصیل در مقاطع ابتدایی، دوره اول متوسطه و دوره دوم متوسطه به ترتیب ۹/۰، ۴/۴ و ۷/۲ بوده است که نسبت به سال تحصیلی قبل در مقطع تحصیلی ابتدایی و متوسطه دوم به ترتیب ۲۱/۰ و ۸۲/۱ درصد کاهش و در دوره اول متوسطه ۱۶/۰ درصد کاهش داشته است. در همین سال تحصیلی، نسبت دانش‌آموز به معلم معادل ۰۸/۳۰ نفر بوده است که نسبت به سال تحصیلی قبل ۷/۶ درصد افزایش داشته است. این شاخص برای مقطع ابتدایی، متوسطه اول و متوسطه دوم ۵/۲۶، ۰/۲۱ و ۶/۱۶ بوده است که نسبت به سال تحصیلی قبل به ترتیب ۴/۳، صفر و ۲/۲۱ درصد افزایش داشته است.
در سال تحصیلی ۱۳۹۸-۱۳۹۷ نسبت تعداد دانشجویان به اعضای هیات علمی تمام‌وقت ۱/۳۹ نفر بوده که نسبت به سال تحصیلی قبل از آن ۹/۶۰ درصد کاهش داشته است. تعداد دانشجویان در طی سال‌های ۱۳۹۰ تا ۱۳۹۸ روندی کاهشی را نشان می‌دهد. در سال تحصیلی ۱۳۹۱-۱۳۹۰ تعداد کل دانشجویان برابر ۴۴۰۴۶۱۴ نفر شامل ۲۱۹۱۴۰۹ نفر زن و ۲۲۱۳۲۰۵ نفر مرد بوده است. در سال تحصیلی ۱۳۹۸-۱۳۹۷ تعداد کل دانشجویان به ۳۳۷۳۳۸۸ نفر رسیده است که از این تعداد ۱۶۰۴۴۵۷ نفر زن و ۱۷۶۸۹۳۱ نفر مرد بوده‌اند.

همچنین در سال ۱۳۹۸ تعداد دانشجویان در مقاطع مختلف تحصیلی به ترتیب معادل ۵۱۱۹۵۰ نفر در مقطع کاردانی، ۲۰۱۷۲۰۷ نفر در مقطع کارشناسی، ۵۹۸۸۹۰ نفر در مقطع کارشناسی ارشد، ۹۳۳۳۵ نقر در مقطع دکترای عمومی و ۱۵۲۰۰۶ نفر در مقطع دکترای تخصصی مشغول به تحصیل بوده‌اند. نرخ ترک تحصیل در سال‌های تحصیلی ۱۳۹۵-۱۳۹۴ تا ۱۳۹۸-۱۳۹۷ مورد بررسی قرار گرفت. در این دوره نرخ ترک تحصیل دانش‌آموزان از ۲۸/۱ به ۹/۰ رسیده است. این عدد در دانش‌آموزان دختر از ۰۳/۱ به ۸۶/۰ و در دانش‌آموزان پسر از ۴۱/۱ به ۰۳/۱ رسیده است. اعداد مورد بررسی نشان می‌دهد که نرخ ترک تحصیل با بالا رفتن مقطع تحصیلی افزایش می‌یابد.

بعد سلامت

بر اساس نتایج حاصل از سرشماری عمومی نفوس و مسکن سال ۱۳۹۵، امید به زندگی در بدو تولد ۲/۷۴ سال و برای مردان و زنان به ترتیب معادل ۵/۷۲ و ۵/۷۵ سال بوده است. این شاخص نسبت به سال ۱۳۹۰ در کل کشور، مردان و زنان به ترتیب ۸/۱، ۰/۱ و ۵/۱ سال افزایش داشته است. در سال ۱۳۹۸ سرانه پزشک و پیراپزشک در صد هزار جمعیت به ترتیب ۴/۶۰، ۱/۱۱۳ بوده است که نسبت به سال قبل به ترتیب ۵/۱ افزایش و ۳۵/۰ درصد کاهش داشته است. در همین سال نسبت تعداد تخت فعال به صد هزار نفر جمعیت معادل ۱/۱۶۴ بوده است که نسبت به سال قبل ۵/۲ درصد کاهش داشته است. نرخ مرگ و میر مادران به هنگام زایمان در هر ۱۰۰۰۰۰ تولد زنده در سال ۱۳۹۸ برابر ۸/۲۱ بوده است. این ارقام در سال‌های ۱۳۹۷ و ۱۳۹۶ به ترتیب برابر ۷/۱۷ و ۰/۲۰ بوده است که رقمی کمتر از سال ۱۳۹۸ را نشان می‌دهد.

نرخ مرگ و میر نوزادان و کودکان زیر پنج سال در هزار تولد زنده در طی سال‌های ۱۳۹۱ تا ۱۳۹۸ مورد بررسی قرار گرفت. در این دوره نرخ مرگ و میر نوزادان از ۷/۱۱ به ۸/۸ و نرخ مرگ و میر کودکان زیر پنج سال از ۸/۱۸ به ۲/۱۴ رسیده است.
نسبت هزینه‌های بهداشت و درمان در سبد هزینه خانوار طی سال‌های ۱۳۹۰ تا ۱۳۹۸ دارای روندی افزایشی بوده است. این رقم در سال ۱۳۹۸ برابر ۳/۱۰ و در سال ۱۳۹۰ برابر ۵/۸ بوده است.
در نقاط شهری و روستایی این ارقام در سال ۹۸ برابر ۵/۱۰، ۱/۱۰ و ۷/۸ و ۱/۸ در سال ۱۳۹۰ بوده است. در سال ۱۳۹۸ نسبت جمعیت تحت پوشش آب شهری و روستایی به ترتیب ۸۲/۹۹ و ۶۱/۸۲ درصد بوده است که نسبت به سال قبل به ترتیب ۲۲/۰ و ۷۹/۰ درصد افزایش داشته است. در همین سال نسبت جمعیتی که از خدمات سیستم دفع فاضلاب مدیریت‌شده ایمن استفاده می‌کنند ۴/۵۲ درصد بوده است که نسبت به سال قبل ۶/۱ درصد افزایش نشان می‌دهد.

بعد زیرساختی

در سال ۱۳۹۶ تعداد خانوارهای دارای تلفن ثابت در کل کشور و مناطق شهری و روستایی به ترتیب ۲۴۳۷۹۸۴۷، ۱۸۴۷۳۷۷۲ و ۵۹۰۶۰۷۶ نفر بوده است که نسبت به سال قبل به ترتیب ۲/۲۰درصد، ۶/۶ درصد افزایش و ۶/۰ درصد کاهش را نشان می‌دهد. در همین سال ضریب نفوذ تلفن همراه در کل کشور، مناطق شهری و روستایی به ترتیب ۷/۸۰، ۱/۸۳ و ۸/۷۳ بوده است که نسبت به سال قبل به ترتیب ۸/۲، ۶/۲ و ۰/۳ درصد رشد داشته است. همچنین در سال مذکور ضریب نفوذ اینترنت در کل کشور و مناطق شهری و روستایی به ترتیب ۰/۶۴، ۰/۷۰ و ۲/۴۶ درصد بوده است که نسبت به سال قبل به ترتیب ۷/۱۸، ۹/۱۷ و ۶/۱۹ درصد افزایش داشته است. جمعیت تحت پوشش آب لوله‌کشی دارای روندی افزایشی در طی سال‌های ۱۳۹۰ تا ۱۳۹۸ بوده است به طوری که از ۲/۶۹ درصد به ۰/۸۳ درصد رسیده است. در طی این دوره زمانی در نقاط شهری و روستایی به ترتیب جمعیت تحت پوشش آب لوله‌کشی از ۶/۵۳ به ۸/۶۵ و ۶/۱۵ به ۲۴/۱۷ رسیده است.

بعد جنسیتی

در سال ۱۳۹۸ در پزشکی‌قانونی، نسبت معاینات زنان به کل معاینات انجام شده ۹/۳۲ درصد بوده است که نسبت به سال قبل ۲/۰ درصد کاهش داشته است. در همین سال در پزشکی‌قانونی نسبت معاینات زنان ناشی از همسرآزاری به کل معاینات نزاع معادل ۰/۱۴ درصد بوده است که نسبت به سال قبل ۰/۵ واحد افزایش داشته است.

در سال ۱۳۹۸ از کل شاغلان ۲۴۲۷۱۴۵۹ تعداد ۴۳۲۰۳۲۸ معادل ۸/۱۷ درصد را بانوان تشکیل داده‌اند. سهم شاغلیت زن از کل شاغلان در بخش‌های مختلف اقتصادی، تعداد ۸۵۷۴۷۴ معادل ۲۰ درصد در بخش کشاورزی، تعداد ۱۱۶۱۲۴۶ نفر معادل ۱۵ درصد در بخش صنعت و ۲۳۰۱۶۰۸ نفر معادل ۸/۱۸ بوده است. نسبت دانشجویان دختر به پسر در تحصیلات عالی در طی سال‌های ۱۳۹۱-۱۳۹۰ تا ۱۳۹۸-۱۳۹۷ مورد بررسی قرار گرفت.

در طی این سال‌ها این نسبت در کل دانشجویان از ۹۹ به ۷/۹۰ رسیده است. در مقاطع کاردانی، کارشناسی، کارشناسی ارشد، دکترای حرفه‌ای و دکترای تخصصی به ترتیب از ۴/۶۱ به ۵/۵۰، ۲/۱۱۸ به ۸/۱۰۵، ۷/۸۹ به ۱/۸۷، ۸/۱۳۵ به ۸/۱۱۸ و ۴/۶۱ به ۲/۸۰ رسیده است. شاغلان ۱۰ ساله و بیشتر برحسب جنس و گروه عمده قانونگذاران، مقامات عالی‌رتبه و مدیران در طی سال‌های ۱۳۹۴ تا ۱۳۹۸ مورد بررسی قرار گرفت. در این دوره سهم زنان از ۸/۱۵ به ۵/۲۰ رسیده است که نشان‌دهنده مشارکت بیشتر آنان در امور برنامه‌ریزی و مدیریتی است. این سهم در نقاط شهری از ۸/۱۴ به ۲/۲۱ و در نقاط روستایی از ۱/۱۸ به ۱۲ رسیده است.

منبع جهان صنعت
مطالب مشابه