تجزیه و تحلیل اخبار و تحولات اقتصادی ایران و جهان

جامعه ،آب و کار می خواهد

در حقیقت آنچه که به انسان و زندگی او رونق می بخشد ، رفاه و آسایش اوست که می تواند در زندگانی پله های ترقی و خوشبختی را بالا رود و به مقام واقعی انسانیت در زندگی و جامعه انسانی دست یابد .

بشر در جامعه نیازمند رفاه مطلوب است تا مانند یک انسان شایسته، زندگی کرده و از منابع طبیعی خدادادی که حق او در این جهان است بهره مند گردد؛ اما متأسفانه می بینیم که در جوامع محروم دنیا و مخصوصا در کشورمان ایران برخی از مناطق محروم کشور مانند خوزستان و سیستان و بلوچستان از آسایش و سلامتی نسبتا مطلوب زندگی هم برخوردار نیستند و گرفتار فقر و بی آبی و خشکسالی می باشند. براستی چرا باید این گونه مناطق که با وضعیت بسیار بد و اسفبار معیشتی روزگار را سپری می کنند، همواره دچار بحران شدید فقر و بیکاری و بی آبی باشند ؟! لذا این مسئله یعنی بحران بی آبی و بیکاری در استان خوزستان و سیستان و بلوچستان، شرایط ناگوار و بسیار ناهمواری را برای جامعه و کشور ایجاد خواهد کرد که به نفع جامعه نخواهد بود ،زیرا این موضوع باعث می شود که بر اثر بی آبی، فقر و بیکاری در جامعه بیداد کند و اقتصاد کشور که نیمی از درآمد نفتی و کشاورزی و اقتصادی خود را از آن مناطق به دست می آورد دچار معضل و اختلال شده و در نهایت جامعه به سوی یک آنارشی و ویرانی پیش رود .

باید باور کنیم که در حالت عادی وضع اقتصاد کشور خوب نیست و حال نرمالی ندارد و با این وضعیت ،مناطق محروم کشور نسبت به مرکزیت شهرهای دیگر ایران از شرایط بد و بدتری برخوردار هستند و مردم آن سامان حالشان خوب نیست و از مسئولان محترم می خواهند که آنها را هم دریابند و از یاد نبرند و در طوفان گرفتاری های سیاسی و مملکتی خویش به باد فراموشی نسپارند ، چرا که این مردم نجیب و رنج کشیده در این استان های محروم و بسیار ضعیف از لحاظ اقتصادی (ولی ثروتمند و بی بهره) سال هاست که با مصیبت فقر و بی آبی دست و پنجه نرم کرده و فریاد سر می دهند ، اما گوش شنوایی بدهکار نیست . آیا می دانید اگر این واقعه بی آبی و فقر و بیکاری در جوامع محروم ما بیداد کند و روند فوق افزایشی به خود گیرد چه خواهدشد ؟! آیا می دانید اگر بر اثر بی آبی خشکسالی به نقطه اوج خود رسد،حیات منطقه به خطر می افتد و زمین ها تشنه و رو به ویرانی روند که البته تا حدود زیادی رفته است ،چه خواهد شد؟ آری ، در صد بیشتر مردم را جوانان در مناطق محروم کشور تشکیل می دهند و اگر این جوانان بیکار شوند، روی به شغل های نافرجام و کاذب آورده (که بیشترشان روی آورده اند) و از سر ناچاری به قاچاق و سوختبری و‌کولبری روی می آورند و یا تصمیم به مهاجرت می گیرند ؛ بایستی به مشکلات آن سامان و نقاط محروم رسیدگی شود تا استعداد جوانان آن دیار نابود نشود و بایسته و شایسته است تا مسئولان امر در پی ریشه یابی این معضل بزرگ ،یعنی بی آبی و بیکاری در آن نقاط باشند . چرا می گویند آب مایه حیات هست ؟ برای اینکه جان آدمی به آب وصل است و نباتات و انسان از آب تغذیه می کنند و این آب است که به زمین ریشه می دهد تا جانداران از خاک و گیاهان تغذیه کنند .بایستی مدیران با این معضل و مشکلات مردم و اعتراض های آنان نسبت به این گونه مشکلات، منطقی و مسالمت آمیز برخورد کرده و در پی نجات مردم از این بحران باشند ؛ باید محرومیت زدایی را از آن استان ها آغاز کرده و رنگ و آبی به آن نقاط محروم بخشید و نیروی کار و زندگی را به آنها باز گرداند . جامعه نیازمند روحیه زندگی ست ،نیازمند برخورداری از شرایط مطلوب است تا از حقیقت هستی زندگانی بهره مند گردد.

«شهراد شاهرخی طهرانی»

تحلیلگر مسائل اجتماعی

مطالب مشابه