تجزیه و تحلیل اخبار و تحولات اقتصادی ایران و جهان

آیین انسانیت در جامعه انسانی

بشر زمانی که پا به عرصه وجود می گذارد همواره به دنبال گمشده ای می گردد که نامش محبت است ،لذا می کوشد تا در پی آن باشد و در سایه امن محبت به آسایش جان و خاطر رسد .انسان ها در حقیقت نیازمند مهربانی یکدیگرند و این مهربانی زمانی به آفرینش های زیبا تبدیل می گردد که ما آیینی به نام انسانیت را در وجود خود حکمفرما کنیم و در اندیشه مهر ورزیدن در خدمت هم کوشا باشیم؛ لذا اگر فطرتمان را با حقیقت وجود الهی و انسان شناسی پیوند زنیم از پستی ها گذر کرده و به بلندی های معرفت و زیباشناسی رسیده ایم ، چرا که محبت واژه ژرفی ست که اگر خوب در آن بنگریم ما را سوار مرکب انسانیت می کند و به دروازه های عشق و دوستی می رساند، محبت آیینه تمام نمای معرفت است ، محبت مقصد عشق و وفاداری را به انسان نشان می دهد محبت راه انسان بودن و انسانیت را به آدمی می آموزد . در حقیقت جامعه ما و تمام جوامع بشری نیازمند همدلی و مهربانی هستند تا در سایه این همدلی در سازندگی جامعه ای زیبا سهیم باشیم . گاهی بی تفاوتی برخی انسان ها نسبت به هم حال خوب را از آدم می گیرد و بی توجهی به اطرافیان و محیطی که در آن زندگی می کنند و عدم احساس همدلی و عاطفه در آنان بسیار ناراحت کننده و باعث تأسف است ،چرا که همه ما که از یک مجموعه تشکیل شده ایم و در یک جامعه زندگانی می کنیم به یکدیگر متصل هستیم و ارتباط همزیستی و اجتماعی باهم داریم پس بایستی در این جامعه خود را در کنار یکدیگر وفق دهیم و در اندیشه مهر ورزیدن و همیاری هم کوشا باشیم .

تا زمانی در مدار مهر و اندیشه سالم قرار نگیریم نمی توانیم معیاری برای انسانیتمان تعیین کنیم ،چرا که بزرگترین معیار برای انسانیت عقل خدا خواه و انصاف جوست ،عقلی که متصل به قلب باشد و پیام های باطنی و قلبی را با عدالت و عشق دریافت کند و سپس تحلیل کند و به تمام نقاط بدن و سلول های انسان و حتی به خارج از وجود و کالبد انسان یعنی اطرافیان و جامعه منتقل کند و این میسر می شود به زمانی که همه ما از عدالت و عقل انصاف جو برخوردار باشیم و با قلبی مهربان عشق ورزیدن را در جامعه و جوامع بشری حکمفرما کنیم ؛ انسان ها بایستی برای تعامل و ارتباط با یکدیگر همزیستی کنند و در این همزیستی در جستجوی صلح و مهربانی باشند . باید پرده ها را کنار زد و از تعصبات قومی_نژادی و مذهبی و هر گونه اندیشه و مکتبی که باعث اختلاف در جوامع می شود فاصله گیرند و تنها در آیین انسانیت فرو رفته و در آن تعمق و تأمل کنند . هیچ دین و آیینی ارزشمند تر از آیین انسانیت و انسان بودن نیست ، بیاییم تا دیر نشده به خود آییم و از خود محوری ها و تعصبات بی جا دست برداریم که هیچگاه غرور و خودمحوری در جامعه جواب نداده ، بلکه زندگی و روح آدمی را تباه می کند ، بیاییم به ارزشهای اخلاقی در جامعه انسانی بیندیشیم تا معرفت در فطرتمان گل کند و زیباترین تجسم عشق و عاطفه و مهربانی را در وجود خود و دیگران و جامعه به نمایش حقیقی در آوریم . معرفت زمانی گل می کند که ما ریشه درخت وجود خود را با عشق و ترنم نسیم دوست آبیاری کنیم و با حقیقت ذات یزدان عشق پیوند زنیم . درخت جان زمانی پر بار می شود و محصول می دهد که ما به خاک بی ریایی و نیازمندی معنوی افتاده و تواضع پیشه کنیم و هیچگاه به دیگران از بالا نگاه نکنیم ، به تمام ارزشها و آیین ها احترام گذاریم و حقوق تمام انسانها و حتی حیوانات را به رسمیت شماریم . بیاییم به جای آنکه ارزشها و اعتقادات یکدیگر را در جامعه سرکوب کنیم ، نفسمان را مورد عتاب و سرزنش قرار دهیم چرا که این نفس است که به جای عقل دستور می دهد و راه قلب را بسته است ، نفس به دنبال برتری جویی ست و‌ با نفس خودخواه نمی توان مسیر سلامت را پیش برد و در اندیشه محبت بود ؛ باید در ابتدا خودمان را اصلاح کنیم و کتاب انسان شناسی را در وجود خود مطالعه کنیم تا به واقعیت انسانیت و محبت به خلق دست یابیم.

جامعه ای که دچار مرگ احساسات و عواطف است هیچگاه نمی تواند پیشرفت کند جامعه ای که افراد آن بی تفاوت از کنار مشکلات و گرفتاری های هم رد می شوند هیچگاه امکان پیشرفت ندارد؛ متاسفانه با مدرن شدن جوامع طبیعتا کمی از احساسات افراد کاهش یافته و باعث شده که آدم ها مقدار زیادی از هم فاصله گیرند که این مسئله پیامد خوبی را در جامعه نخواهد داشت ، باید جامعه ای مدرن با اخلاقی پیشرفته داشته باشیم تا رفتار انسانی همراه با نوین شدن جامعه رشد کند . امید که شاهد زیباترین ها در کردار ، گفتار و پندار نیک باشیم.

شهراد شاهرخی طهرانی

تحلیلگر مسائل اجتماعی

مطالب مشابه